وقتی توی لحظه هام عشق تو رو کم میارم
به دلم هزار و یک غم میارم
توی چشمات خودمو گم می کنم
آسمون دلمو نم می کنم
پر بارون میشم از دیدن تو
پرآرزو واسه چیدن تو
گر چه داشتنت برام خیالیه
بی تو اما زندگیم چه خالیه
به امید نگاهت ایستادن
به روی شانه هایت سر نهادن
خوشتر از این آرزویی است
دهان کوچکت را بوسه دادن
من از این فاصله ها دلگیرم
بی تو اینجا چه غریبانه شبی می میرم
ساعت گریه و غم هیچ نمی خوابد
و من در الفبای زمان خست این تقدیرم
تو در وجود خود غرق گشته ای و من در وجود تو
عجب است
چگونه مرا در وجود خود نیافته ای؟
آری عجب است
من دلم می خواست پرواز را باور کنم
یاد گیرم اوج نیلوفر شدن
ریحان شوم
من دلم می خواست پروانه را باور کنم
التهاب شب را به رنگ صبح پرپر کنم
درد را با شعر درمان کنم
من دلم می خواست باران شوم
در میان این غزل ها گم شوم
من دلم می خواست آبی شوم
در میان سوزها جاری شوم
من دلم می خواست شبنم شوم
در میان برگها جان برکنم
من دلم می خواست شیدا شوم
در میان مردمان رسوا شوم
امروز خیلی خوشحالمممممممممممممممممممممم خیلی
میدونم که یه حدسهایی زدی ولی بذار خودمم بگم
از اینکه صداتو شنیدم خیلی خیلی خوشحالممممممممممم
بعد ،از قبولیمم خوشحالم نه به خوشحالی شنیدن صدای تو
همه امیدمییییییییییی
دوستت دارمممممممممممممممممممم 
انتهای همه جاده ها
به چشمان من می رسند
که مسافت انتظاررا بی پروا پیموده ام ......
زمین چقدر مهربان است
وقتی که بر آن قدم می گذاری
و آسمان آبی ترین نقطه دنیاست
وقتی که تو به آن نگاه می کنی
ای مسافر شب های تنهایی
اگر دلت هوای خانه ابری ام کرد
نشانی آن را از ستاره ها بپرس
که همه شب را تا سحر بیدارم
فرهادم سلام
عزیزم میخوام همه بدونن که چقدر دوست دارم و برام عزیزی حتی م......
فرهاد من میخوام تو فقط مال من باشی میدونم که از نظر تو م... تموم شده
ولی نمیدونم اسمش حسودی یا دوست داشتن زیاده که باعث شده
بهت بگم که فقط مال من باشی تو اسم اینو دوست داشتن بذار نه حسودی
چون من واقعا دوست دارم فرهاد تو همه امید منی پس امید منو با یاس تبدیل نکن
بذار این چند روزی رو که از تو (تنها هستی زندگی منی )دورم
با خیال آسوده برم و بیام خودت میدونی که این چند روز که ازت دورم چطور
بهم میگذره ولی اینو بدون همیشه به یادتم واز ته دل دوستت دارم
به آن نازی که در چشمان تو پیداست
قسم ای نازنین تا زنده هستم
تو را دوست دارم و می پرستم